Amour-propre: verschil tussen versies
k 1 versie geïmporteerd |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
{{sys:dictionary:text | {{sys:dictionary:text | ||
|text={{sys:titlepart}} (Frans,"self-love") is een begrip in de filosofie van {{#tag:easyview|Jean-Jacques Rousseau (1712-1778)|type=iframe|thumbnail=Jean-Jacques Rousseau}} die een zelf-liefde die hangt af van de mening van anderen geeft. Rousseau contrasteert het met amour de soi, wat ook betekent"eigenliefde", maar die geen betrekking zichzelf te zien als anderen zie. Volgens Rousseau, amour de soi is primitiever en is compatibel met heelheid en geluk, terwijl amour-propre ontstond pas met de verschijning van de samenleving en maakt de mens niet in staat van gelukkig zijn in de samenleving. [1] | |text={{sys:titlepart}} (Frans,"self-love") is een begrip in de filosofie van {{#tag:easyview|Jean-Jacques Rousseau (1712-1778)|type=iframe|thumbnail=Jean-Jacques Rousseau}} die een zelf-liefde die hangt af van de mening van anderen geeft. Rousseau contrasteert het met amour de soi, wat ook betekent"eigenliefde", maar die geen betrekking zichzelf te zien als anderen zie. Volgens Rousseau, amour de soi is primitiever en is compatibel met heelheid en geluk, terwijl amour-propre ontstond pas met de verschijning van de samenleving en maakt de mens niet in staat van gelukkig zijn in de samenleving. [1] | ||
De term amour-propre dateert van Rousseau en is te vinden in de geschriften van Blaise Pascal, La Rochefoucauld, Pierre Nicole en vele anderen. [2] Voor Pascal was het christendom de enige ware remedie om deze ellendige toestand van de man die bekend staat als amour-propre, die voor hem is een direct gevolg van de zondeval, en in zijn geschriften de term verwijst in het algemeen aan de wens van de mens om zijn eigen behoeften en verlangens te bevredigen<ref name="Wikipedia">Informatie afkomstig van {{#tag:easyview|{{sys:w:nl}}{{sys:titlepart}}|thumbnail={{sys:w:name:nl}}|iframe | De term amour-propre dateert van Rousseau en is te vinden in de geschriften van Blaise Pascal, La Rochefoucauld, Pierre Nicole en vele anderen. [2] Voor Pascal was het christendom de enige ware remedie om deze ellendige toestand van de man die bekend staat als amour-propre, die voor hem is een direct gevolg van de zondeval, en in zijn geschriften de term verwijst in het algemeen aan de wens van de mens om zijn eigen behoeften en verlangens te bevredigen<ref name="Wikipedia">Informatie afkomstig van {{#tag:easyview|{{sys:w:nl}}{{sys:titlepart}}|thumbnail={{sys:w:name:nl}}|type=iframe|group=ref}}</ref> | ||
}} | }} | ||
{{sys:head:links}} | {{sys:head:links}} | ||
* {{#tag:easyview|http://www.academia.edu/384229/Amour_Propre_Amour_de_Soi|thumbnail=Amour Propre, Amour de Soi by Ryan Ross Academia.edu|type=iframe}} | * {{#tag:easyview|http://www.academia.edu/384229/Amour_Propre_Amour_de_Soi|thumbnail=Amour Propre, Amour de Soi by Ryan Ross Academia.edu|type=iframe}} | ||
Huidige versie van 15 aug 2025 om 13:08
Beschrijving
Amour-propre (Frans,"self-love") is een begrip in de filosofie van Jean-Jacques Rousseau die een zelf-liefde die hangt af van de mening van anderen geeft. Rousseau contrasteert het met amour de soi, wat ook betekent"eigenliefde", maar die geen betrekking zichzelf te zien als anderen zie. Volgens Rousseau, amour de soi is primitiever en is compatibel met heelheid en geluk, terwijl amour-propre ontstond pas met de verschijning van de samenleving en maakt de mens niet in staat van gelukkig zijn in de samenleving. [1] De term amour-propre dateert van Rousseau en is te vinden in de geschriften van Blaise Pascal, La Rochefoucauld, Pierre Nicole en vele anderen. [2] Voor Pascal was het christendom de enige ware remedie om deze ellendige toestand van de man die bekend staat als amour-propre, die voor hem is een direct gevolg van de zondeval, en in zijn geschriften de term verwijst in het algemeen aan de wens van de mens om zijn eigen behoeften en verlangens te bevredigen[1]
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|